Terapia Metodą Warnkego

Terapia Metodą Warnkego – innowacyjne podejście do terapii dysleksji

Na czym polega Metoda Warnkego?

Metoda Warnkego to innowacyjny trening percepcji słuchowej, mowy i prawidłowej pisowni, wykorzystywany w terapii dysleksji. Jej twórcą jest Fred Warnke, który opracował technikę poprawiającą centralne przetwarzanie bodźców odpowiedzialnych za trudności w czytaniu i pisaniu.

Choć metoda ta jest powszechnie stosowana przez terapeutów w Niemczech, w Polsce wciąż stanowi nowość. Jej podstawą jest automatyzacja procesów słuchowych, wzrokowych i motorycznych. Automatyczne wykonywanie czynności oznacza mniejszą liczbę błędów oraz większą efektywność. Aby jednak dana umiejętność stała się automatyczna, konieczny jest odpowiedni trening – podobnie jak w przypadku nauki jazdy na rowerze.

Dzieci z dysleksją mają trudności z poprawnym pisaniem dyktanda, ponieważ muszą równocześnie przetwarzać wiele informacji:
✔ odbierać i analizować dźwięki mowy,
✔ rozpoznawać i rozumieć słowa,
✔ wizualizować pisownię,
✔ zapisywać słowa poprawnie pod względem graficznym,
✔ porównywać zapisane treści z wewnętrznym wzorcem słowa.

U osób zdrowych proces ten zachodzi automatycznie, ale u dzieci z trudnościami wymaga specjalistycznego treningu.

Przyczyny zaburzonej automatyzacji

Problemy z automatyzacją mogą wynikać z:
✔ czynników genetycznych,
✔ komplikacji w czasie ciąży i porodu,
✔ nawracających zapaleń ucha środkowego,
✔ upośledzenia słuchu,
✔ niewystarczającej liczby rozmów w otoczeniu dziecka,
✔ częstego i głośnego słuchania muzyki przez słuchawki („syndrom walkmana”).

Brak automatyzacji można jednak nadrobić poprzez systematyczny trening, który poprawia wydajność mózgu w każdym wieku.

Jak działa Metoda Warnkego?

Terapia obejmuje diagnozę i trening podstawowych funkcji mózgu w 14 etapach.

Etapy diagnozy i treningu:

  1. Próg kolejności wzrokowej – ocena zdolności prawidłowego porządkowania bodźców wzrokowych (np. kolejność błysków świetlnych).
  2. Próg kolejności słuchowej – ocena zdolności prawidłowego porządkowania bodźców słuchowych (np. kolejność kliknięć w słuchawkach).
  3. Słyszenie kierunkowe – umiejętność identyfikacji źródła dźwięku w otoczeniu zakłócającym.
  4. Różnicowanie tonów – zdolność do szybkiego rozpoznawania różnic w wysokości dźwięków, kluczowa dla dzieci z dysleksją, które często odbierają dźwięki jako jednorodne.
  5. Synchroniczne wystukiwanie rytmu – test koordynacji półkul mózgowych poprzez naprzemienne wystukiwanie rytmu obiema rękami.
  6. Czas reakcji z wyborem – pomiar szybkości reakcji na bodźce, istotny w procesach decyzyjnych.
  7. Test wzorca częstotliwości – ocena umiejętności przekształcania melodii mowy w informacje.
  8. Test wzorca czasowego – ocena zdolności do przekładania rytmu mowy na informacje.
  9. Koordynacja oko-ręka – istotna dla dzieci z dysgrafią.
  10. Pamięć krótkotrwała – kluczowa dla rozumienia czytanego tekstu.
  11. Rozróżnianie głosek – umiejętność warunkująca płynne czytanie.
  12. Spostrzeganie dynamiczne – pozwala na szybkie, niezakłócone czytanie.
  13. Ostrość widzenia i zez ukryty – ocena poprawności widzenia i lokalizacji obrazu na siatkówce.
  14. Literowanie wzrokowe – sprawdzenie zdolności zapamiętywania pisowni słów, które inaczej się wymawia, a inaczej zapisuje.

Trening – jak wygląda terapia?

Po zdiagnozowaniu zaburzeń, pacjent przechodzi intensywny trening, który trwa od 3 do 5 tygodni. Po osiągnięciu wartości docelowych zaleca się trening utrwalający, który powinien trwać tyle miesięcy, ile lat ma dziecko.

Ćwiczenia przeprowadzane są równocześnie dla wszystkich zaburzonych funkcji, z wykorzystaniem specjalistycznych urządzeń, takich jak:
✔ Brain-Boy Universal,
✔ Lateral Trainer,
✔ mikrofony, słuchawki,
✔ płyty CD,
✔ specjalne okulary i materiały przygotowane przez terapeutę.